MP

Op vakantie kijk ik hoofdzakelijk naar het weer thuis in Nederland, Martijn kijkt hoe het weer hier en op de volgende bestemming is. Voor hem was het dan ook geen verrassing dat de bewolking van gisteren is opgelost en een stralende zon op de veranda scheen.

Na het ontbijt hebben we de koffers gepakt. Qua shirtjes zit er bijna niets schoons meer in de koffer, en wat nog schoon is heeft van die 'permanente' vouwen, omdat het al een paar weken onderin de koffer ligt. Het van plaats naar plaats trekken heeft nog altijd veel meer voordelen dan nadelen, maar dat is wel een klein nadeel. Af en toe, als er een grote kledingkast in een lodge is haal ik alles uit de koffer en hang ik het voor een paar dagen in de kast, maar dat is niet genoeg om de vouwen eruit te krijgen. Martijn neemt die moeite niet eens.

Via de snelste route hebben we Swaziland verlaten, op naar Marloth Park, niet ver van de grens met Mozambique. En nee, daar gaan we niet naartoe. In onze paspoorten zitten nu stempels en visa van Namibië, Botswana, Zimbabwe, Zambia, Zuid Afrika en Swaziland, dat is meer dan genoeg voor een vakantie. Marloth Park ligt prachtig in de bush en de lodge, de LA Kruger Lifestyle Lodge, is heerlijk! De rit verliep voorspoedig, bij de douane moesten we even in de rij staan, maar voor Afrikaanse begrippen ging het soepel.

Geduld is de sleutel, hier in Afrika. Op een bepaald tijdstip afgesproken? Het kan zomaar zijn dat het een uurtje eerder of later wordt. Met 20 man in de rij bij de douane voor 1 loket, terwijl er vier loketten zijn bemand, maar niet geopend? Volkomen normaal. Met een safari is het hetzelfde: soms rij je drie uur rond zonder ook maar een impala te zien, en dan ineens drie grote dieren achter elkaar. Vandaag is het de eerste van de maand, en kennelijk is dat een betaaldag. Er stonden ongeveer 75 mensen in de rij voor de pinautomaat in het dorp.

We hebben nog overwogen om meteen vanmiddag naar het Krugerpark te gaan, maar we doen het vandaag rustig aan. We waren er om 13:30 uur, het was 'maar' 160 kilometer. Een eitje! Tussen de middag een pizza gedeeld en nog gestopt bij een meertje. Nu liggen we hier bij het zwembad, Martijn in het water, ik in de schaduw met een boek. Het is ongeveer 26 graden en weer helemaal zonnig. Vanavond krijgen we een driegangen-diner, ik ben nu al benieuwd!

Martijn trekt in Afrika veel aandacht met zijn blonde haar en blauwe ogen, maar nog meer met zijn lengte. In Nederland is hij met zijn 1,92 meter niet opvallend lang, hier wel. Zelfs ik ben met mijn 1,73 meter voor Afrikaanse begrippen een lange vrouw, hihi! De Afrikanen zijn niet zo lang, de meeste mannen zijn ongeveer net zo lang als ik ben en de vrouwen zijn rond de 1,60 meter. Nadeel: alle bedden zijn - zonder uitzondering - te kort voor Martijn, zijn voeten steken uit als hij recht ligt. In een kast ligt meestal wel een extra deken, die vouwt hij dan om zijn voeten. Voordeel: In het vliegtuig van Windhoek naar Johannesburg werden we door zijn lengte ook verplaatst naar een soort business class, voor extra beenruimte.

Morgen gaan we het Krugerpark in, vanavond bepalen we bij welke gate en welke route we gaan rijden. Het Krugerpark is ongeveer 21.000 vierkante kilometer, en de komende 6 dagen gaan we daar slechts een klein deel van zien. Maar hopelijk genoeg om verrast te worden door de mooie flora en vooral fauna.

Liefs uit Marloth Park!